Opština Tivat godinama izdvaja značajna sredstva za održavanje svoje administrativne zgrade na Trgu magnolija, objekta koji je izgrađen prije petnaestak godina kroz kontroverzni model javno-privatnog partnerstva sa podgoričkom kompanijom „Građevinar“, u vlasništvu biznismena Miloša Šukovića, koji je bio blizak Demokratskoj partiji socijalista (DPS).

Zgrada Gradske kuće, koja danas služi kao administrativni objekat lokalne uprave, od samog početka suočava se sa brojnim tehničkim problemima. Veliki betonsko-stakleni kompleks, koji se smatra arhitektonski neusklađenim sa primorskim ambijentom i klimatskim uslovima Tivta, godinama zahtijeva dodatna ulaganja zbog problema sa fasadom, krovom, instalacijama i sistemima za klimatizaciju.

Među najizraženijim problemima bilo je otpadanje masivnih mermernih ploča sa fasade, prokišnjavanje krova, kao i curenje vode kroz veliku zapadnu staklenu fasadu. Osim toga, objekat je imao poteškoće sa liftovima, vodovodnim i kanalizacionim instalacijama, ali i klimatizacionim sistemom.

Lokalna uprava je u prethodnim godinama kontinuirano ulagala novac poreskih obveznika u ovu zgradu površine veće od 4.000 kvadrata. Prema Izvještaju o uređenju prostora koji je pripremio Sekretarijat za uređenje prostora i planiranje, tokom prošle godine u njeno održavanje uloženo je više od 100.000 eura.

Opštinska Direkcija za investicije realizovala je više postupaka javnih nabavki kako bi se izabrali izvođači za različite sanacione radove. Tako je prošle godine za zamjenu hidroizolacije na krovu zgrade Opštine izdvojeno 26.620 eura sa uračunatim PDV-om.

Pored toga, popravka polustrukturalne fasade koštala je 7.817 eura sa PDV-om, dok je za zamjenu rasvjetnih tijela u kancelarijama i drugim prostorijama objekta potrošeno 8.470 eura sa PDV-om. Sanacija terase zgrade Opštine, zajedno sa krečenjem, predstavljala je dodatni trošak od 25.894 eura sa PDV-om.

Tokom prošle godine lokalna uprava je sprovela i tender za sanaciju kancelarija i drugih prostorija u zgradi Opštine. Sa izabranim izvođačem zaključen je ugovor vrijedan 35.080 eura sa PDV-om, a radovi po tom ugovoru realizovani su tokom ove godine.

Prema podacima iz izvještaja Sekretarijata za lokalnu upravu, na administrativnoj zgradi su tokom prethodne godine izvođene i brojne manje intervencije.

Kada je riječ o sistemu grijanja i hlađenja, u okviru radova na njegovom održavanju bilo je moguće samo servisirati klima-komore, koje su nakon toga ponovo puštene u rad. Čišćenje filtera ostavljeno je za kasniji period, nakon rekonstrukcije plafona.

Problemi sa objektom datiraju još iz vremena njegove izgradnje, koja je realizovana kroz javno-privatno partnerstvo Opštine Tivat i kompanije „Građevinar“. U taj posao ušao je tadašnji tivatski gradonačelnik Dragan Kankaraš iz DPS-a, a projekat su od početka pratili sporovi između lokalne samouprave i privatne kompanije oko naplate višemilionskih potraživanja, sanacije terena i legalizacije dodatno izgrađenih kvadrata na objektima koji su pripali firmi Šukovića.

U zajednički višemilionski projekat sa kompanijom „Građevinar“, Opština Tivat je prije oko 15 godina unijela vrijednu zemljišnu parcelu, dok je privatnog partnera oslobodila obaveze plaćanja komunalija čija je vrijednost bila izražena u milionima eura.

Kompanija Miloša Šukovića je na izuzetno atraktivnoj lokaciji u centru Tivta izgradila kompleks koji je trebalo da predstavlja jedan od važnih gradskih projekata. Sam Šuković je ranije poručivao da je ovaj posao u Tivtu „kruna njegove karijere“ nakon koje će se povući u penziju.

Ipak, umjesto objekta koji bi se uklopio u mediteranski ambijent, izgrađen je betonsko-stakleni kompleks koji je ocjenjivan kao arhitektonski neprimjeren prostoru u kojem se nalazi. Objekti nijesu u potpunosti pratili ni idejno rješenje prema kojem je trebalo da budu izgrađeni, a tokom gradnje je prekoračena predviđena maksimalna spratnost.

Pored toga, prema navodima koji su pratili realizaciju projekta, privatni partner nije ispoštovao sve ugovorene obaveze prema Opštini.

Objekat Gradske kuće, odnosno današnja administrativna zgrada Opštine Tivat, prvobitnim ugovorom bila je predviđena da ima površinu od oko 2.200 kvadrata. Međutim, tokom izgradnje objekat je proširen na čak 4.945 kvadrata, od čega je lokalnoj upravi na kraju pripalo oko 4.200 kvadrata.

Iako kompanija „Građevinar“ nije realizovala projekat u okvirima prvobitnog ugovora, već je izgradila znatno veću površinu od dogovorene, a Opština tokom izvođenja zajedničkog posla nije imala sopstveni nadzor, 2010. godine došlo je do međusobnog „poravnanja“ između partnera.

Poravnanje je uslijedilo nakon nalaza mješovite komisije koju su formirali Opština Tivat i podgorička firma. Njime je lokalna uprava ostala bez gotovo svih drugih poslovnih i stambenih prostora na Trgu magnolija koje je trebalo da dobije prema prvobitnom ugovoru.

Osim što je već unijela višemilionski vrijedno zemljište i oslobodila privatnog partnera plaćanja komunalija, Opština je prema tom dogovoru morala dodatno da isplati oko dva miliona eura kompaniji Miloša Šukovića. Taj iznos odnosio se na otkup pergola na trgu, kao i na „nepredviđene, naknadne i viškove radova“.

Takav epilog bio je rezultat Izvještaja o razgraničenju međusobnih obaveza između Opštine Tivat i preduzeća „Građevinar“, koje su proistekle iz Ugovora o zajedničkoj izgradnji stambeno-poslovnog kompleksa na lokaciji Turkova poljana u Tivtu.

Taj izvještaj je 2010. godine usvojio lokalni parlament, u kojem je tada većinu imao DPS zajedno sa koalicionim partnerima Socijaldemokratskom partijom (SDP) i Hrvatskom građanskom inicijativom (HGI).

Dokument je pripremila mješovita komisija u kojoj su bili tadašnji potpredsjednik Opštine Krsto Bošković iz SDP-a, savjetnici gradonačelnika Kankaraša Petar Vujović i Jovanka Laličić iz DPS-a, pravnik Ivan Perišić, rukovodilac izgradnje kompleksa Goran Pešić, kao i sam Miloš Šuković.

Komisija je u svom zaključku ocijenila da je „ukupna saradnja partnera iz ovog posla bila profesionalno korektna“, navodeći da je vođenje projekta — od pripremne dokumentacije do završetka radova — bilo kvalitetno, profesionalno i odgovorno.

U istom izvještaju navedeno je i da su kao rezultat saradnje nastali objekti koji su „ukrasili grad“, uz ocjenu da bi bilo korisno da isti partneri ponovo sarađuju na nekom budućem projektu.

Specijalno državno tužilaštvo arhiviralo predmet, iako je Opština tvrdila da je pretrpjela višemilionsku štetu

Kontroverzni posao između Opštine Tivat i kompanije „Građevinar“ bio je predmet interesovanja Specijalnog državnog tužilaštva (SDT), koje je tokom mandata tadašnjeg glavnog specijalnog tužioca Milivoja Katnića odlučilo da predmet formiran u vezi sa ovim javno-privatnim partnerstvom arhivira.

Iako je lokalna uprava iz tog aranžmana izašla bez dijela poslovnih i stambenih prostora koji su joj bili ugovoreni, uz dodatnu obavezu da privatnoj kompaniji isplati oko dva miliona eura, SDT nije pokrenuo krivični postupak protiv učesnika projekta.

Predmetom se bavila specijalna tužiteljka Lidija Mitrović, koja je ocijenila da ne postoje osnovi za dalje krivično gonjenje aktera ovog posla, nakon čega je slučaj arhiviran.

Mitrović je u međuvremenu udaljena sa funkcije specijalne tužiteljke, a pravosnažno je osuđena na sedam mjeseci zatvora zbog zloupotrebe službenog položaja u drugom predmetu.

Ipak, kaznu zatvora nije počela da izdržava u Upravi za izvršenje krivičnih sankcija u Spužu. Početkom februara ove godine pobjegla je, nakon čega je Nacionalni centralni biro Interpola Podgorica raspisao međunarodnu potjernicu za njom.

U međuvremenu, zgrada Gradske kuće na Trgu magnolija, koja je trebalo da bude jedan od reprezentativnih objekata Tivta, nastavila je da zahtijeva nova ulaganja iz opštinskog budžeta.

Objekat koji je nastao kroz partnerstvo lokalne uprave i privatne kompanije danas predstavlja stalni trošak za građane Tivta, jer se pored redovnog održavanja iz godine u godinu izdvajaju dodatna sredstva za sanaciju brojnih nedostataka koji su se pojavili nakon izgradnje.

Od problema sa fasadom i krovom, preko kvarova na instalacijama, do zahvata na sistemima grijanja i hlađenja, administrativna zgrada površine više od 4.000 kvadrata i dalje zahtijeva nova ulaganja, zbog čega je među kritičarima projekta dobila epitet „rupe bez dna“.

Time se, godinama nakon zaključenja javno-privatnog partnerstva, nastavlja situacija u kojoj Opština Tivat izdvaja novac građana za održavanje objekta čija je izgradnja od samog početka bila praćena sporovima, kritikama i pitanjima o opravdanosti čitavog projekta.