Ponovno aktuelizovanje ideje o bušenju tunela kroz Goricu od strane odbornika Pokreta za Podgoricu, Draga Vučinića, ne predstavlja novu inicijativu, već povratak na već jednom odbačenu i društveno osporenu ideju. Još 2012. godine, kada je tadašnja gradska vlast razmatrala slične planove, građani su pokrenuli peticiju protiv bušenja Gorice, uz jasnu poruku da se Park-šuma Gorica, kao zakonom zaštićeni Spomenik prirode, ne smije tretirati nikako drugačije, već isključivo kao prostor koji treba štititi.

U tom kontekstu, današnji Vučinićevi zahtjevi zvuče posebno problematično, jer dolaze od političkog aktera čija je partija dio vlasti u Podgorici. Umjesto odgovornosti za odluke i politike koje se sprovode, inicijativa se plasira u formi zahtjeva, kao da dolazi iz opozicione pozicije, iako se politička moć za odlučivanje već nalazi unutar same vlasti.

Da Gorica nije “neutralan teren“ za eksperimentisanje infrastrukturom podsjetio je i Mladen Ivanović iz “Pokreta ljubitelja Gorice i prirode”, koji je u komentaru na Vučinićevu inicijativu na Fejsbuku jasno povukao liniju kontinuiteta između današnjih ideja i ranijih pokušaja devastacije tog prostora. „Sve se slažem, samo nemojte bušiti tunel. To previše liči na Mugošu i NSD i djeluje kao retraumatizacija“, naveo je Ivanović, podsjećajući da borba protiv bušenja Gorice nije ni nova, niti zaboravljena.

Gorica je već bila poprište sukoba između građanskog otpora i urbanističkih ambicija vlasti, a dio današnjih političkih struktura tada nije bio na strani zaštite javnog interesa. Ivanović je prokomentarisao i da “nove vlasti, liše par ljudi, nijesu baš prepoznate po borbi protiv DPS-a“, podsjetivši time na političku odgovornost i na to ko je i kako učestvovao u ranijim procesima odlučivanja o ovom prostoru.

Važno je naglasiti da protivljenje bušenju tunela ne znači protivljenje rješavanju saobraćajnih problema Podgorice. Naprotiv, godinama se govori o alternativnim rješenjima – od proširenja postojećih saobraćajnica, poput ulice Ludovika Kube, do izgradnje mostova – koja ne podrazumijevaju trajno narušavanje zaštićenog prirodnog dobra. Problem, dakle, nije u razvoju grada, već u izboru rješenja koja se iznova lome preko istih prostora i istih zajednica.

Gorica nije tek neka tačka na mapi Podgorice, nego simbol kontinuiteta građanske borbe, prostor kolektivnog sjećanja i zakonom zaštićeni Spomenik prirode.

Svako novo otvaranje pitanja bušenja tunela kroz Goricu dolazi sa jasno dokumentovanom istorijom otpora. Ignorisanje te činjenice znači ili nepoznavanje grada kojim se upravlja ili svjesno potiskivanje njegove istorije nauštrb javnog interesa.