Malo je ljudi u svijetu koji su toliko duboko zašli i upoznali duhovni svijet svih svjetskih religija kao Rumun Mirča Elijade. Vladika Atanasije Jeftić ga je izuzetno cijenio, kao i svjetski antropolog Klod Levi-Stros.

Vjerovatno je mnogima Mirča Elijade bio prvi, ili među prvima, koji ih je zainteresovao za duhovnost. Zahvaljujući baš ovome čovjeku, počeli su da istražuju svjetske, pa i svoju matičnu religiju. Mnogi su čuli za razne duhovne prakse po prvi put baš preko njega. Može se reći da je Elijade najbolji poznavalac „duše“ svijeta, jer ispitujući svjetske religije, kroz njih je upoznao istoriju, mentalitet, psihologiju, onostranost mnogih naroda – pa i onih koji su nestali sa istorijske pozornice.

Tako ispituje ljudsku religioznost, počevši od praistorijskih religija, afričkih kultova, zoroastrizma, dalekoistočnih, do monoteističkih religija i učenja. Otkriva nevjerovatnu sličnost između njih, što može biti dokaz da je u podsvjesnom ljudskom zapisan zajednički arhetip, koji je kod svih ljudi isti – jer svi potiču od jednog para, Adama i Eve, po monoteističkim religijama. Zajedničko za sve religije je uglavnom, na ovaj ili onaj način, da su ljudi živjeli na nebesima ili sličnom mjestu i da se u jednom momentu nešto dogodilo. Po monoteističkim učenjima, to je pad praroditelja nakon što su okusili plod sa drveta poznanja dobra i zla; po drugim učenjima, slično. Čak i u religijskom učenju onih naroda koji su živjeli daleko od pripadnika monoteizma.

Zatim, zajedničko za većinu religija je učenje o duši čovjeka, postojanju zagrobnog života, kao i neki istorijski malo ispitani događaji poput velikog potopa.

Elijade se bavi idejama o postojanju duše prije, u vrijeme ili poslije rođenja čovjeka. Tu dolazi do nesuglasica među učenjima. Tako, po jednima, duša nastaje prije rođenja, po drugima – u trenutku začeća. Takođe se razlikuje i put duše nakon smrti. Po dalekoistočnim religijama, duša prelazi iz tijela u tijelo, što se zove reinkarnacija, a vrhunac savršenstva je nirvana. Kod mnogih naroda je prisutno poštovanje upokojenih predaka. Kod monoteističkih religija, duša se nalazi poslije smrti u raju, paklu, čistilištu ili purgatorijumu, ili u snu do Strašnog suda. Sve zavisi od religije do religije – čak i u okviru iste postoje različita tumačenja.

Tako, u okviru samog hrišćanstva postoje različita učenja. U pravoslavlju postoji učenje o mitarstvima, koje nije dogmatsko učenje, ali jeste teologumena. Kod rimokatolika postoji učenje o čistilištu, a kod protestanata, u većini slučajeva, duša se nalazi u nekom stanju sličnom snu do Strašnog suda. Uglavnom, zajedničko za čitavo hrišćanstvo, pa i za sva monoteistička učenja, je učenje o Strašnom sudu. U hrišćanstvu i islamu se javlja učenje o Antihristu ili Dedžalu, koji će doći na samom kraju vremena da iskušava ljude.

Elijade je odličan poznavalac dalekoistočnih religija, počev od hinduizma, budizma, đainizma, taoizma, šintoizma, kao i narodnih religija ovih naroda. A dobar je poznavalac i sada skoro izumrlih religija poput zoroastrizma – danas u svijetu pripadnika ove religije ima svega oko 125.000–130.000 ljudi. Uglavnom, zoroastrijanci žive u Iranu, odakle i potiče ova religija, Indiji i Sjedinjenim Američkim Državama. Zoroastrizam je snažno uticao na neke ranohrišćanske sekte poput manihejstva. U današnje vrijeme, možda najpoznatiji pripadnik ove religije bio je Fredi Merkjuri.

Mirča Elijade sigurno, sa svojim znanjem o duhovnosti svijeta, spada u grupu najvećih intelektualaca dvadesetog vijeka. Učenje o religijama ne obuhvata samo duhovnu komponentu, nego otkriva način života, običaje, razmišljanje, kulturu naroda koji im pripadaju.