Obično se za Norvešku vezuje mnogo toga: bogatstvo, snijeg, miran i uređen život njenih građana, protestantizam. Ipak, nekad davno i ova država je bila pravoslavna i imala velike svetitelje. Jedan od njih je i Sveti Olav, norveški kralj.

Sveti Olav (Haroldson) se rodio 995. godine. Bio je unuk kralja Harolda Lepokosog, ujedinitelja Norveške. Još kao dvanaestogodišnjak, Olav se pridružio vikinzima i zajedno sa njima učestvovao u osvajačkim i pljačkaškim pohodima. Učestvovao je i u ubistvu monaha, od kojih su neki kasnije proglašeni za svetitelje.

Norveška je tada bila još uvijek paganska država. Negdje 1013. godine, Sveti Olav prima sveto krštenje u Francuskoj. Od tada se sve više posvećuje molitvi. Ustanovljuje zakonodavstvo u državi, gdje se zabranjuju pljačke, ubistva, kao i paganska vjerovanja i običaji.

Bio je, bez obzira na to, vrlo blag vladar, što su iskoristili neprijatelji, potplativši njegove podređene protiv svoga kralja. Zbog novonastale situacije odlazi najprije u Švedsku, pa u Rusiju, gdje ostaje godinu dana. Ovaj period boravka u Rusiji Svetom Olavu donosi veliku duhovnu i unutrašnju korist.

Iako nije mislio da se vraća u svoju državu, nakon jednog sna, u kojem mu se javio njegov predak, odlučuje se za povratak. Nakon povratka, prilikom borbe, biva ubijen 1030. godine.

Sveti Olav se proslavio brojnim čudima. Među njima su zanimljiva dva čuda u Rusiji:

– Prvo, nakon iznošenja njegove ikone od strane vikinškog sveštenika, spasen je grad Novgorod.

– Drugo čudo je iscjeljenje nijemoga čovjeka u crkvi Svetog Olava.

U jednoj ruskoj molitvi Presvetoj Trojici pominje se ime Svetog Olava. Veliki broj hramova širom svijeta posvećen je ovom svetitelju.

Sveti Olav je sjajan svetitelj jedinstvene hrišćanske Crkve, ravnoapostolni svetac, propovijednik Jevanđelja, iskorijenitelj idolopoklonstva i paganstva.

Sveti Olave, moli Boga za nas.