Do juče rame uz rame u vlasti Glavnog grada, danas u otvorenom političkom ratu – odnosi između Pokreta Evropa sad i Demokratske narodne partije pucaju pred očima javnosti, uz međusobne optužbe, prozivke i razmjenu uvreda koje više liče na obračun razočaranih saveznika nego na ozbiljan politički dijalog. Sukob je eskalirao nakon što je klub odbornika DNP-a saopštio da neće učestvovati u radu lokalnog parlamenta, što je Pokret Evropa sad dočekao sa javnim napadom, porukom da su se njihovi doskorašnji partneri svrstali uz opozicioni blok koji u Podgorici predvodi DPS.

Iz kluba odbornika PES-a poručuju da su “sa žaljenjem konstatovali” da je DNP sada dio opozicionog tima predvođenog DPS-om, te da sa njima imaju većinu za sve što kao opozicija budu željeli da izglasaju. U istom tonu navode i da im je drago što su se odbornici DNP-a konačno “iskoprcali iz sjenke partijskog vođe i njegovog najbližeg saradnika i predsjednika susjedne opštine”, poručujući da su napokon pokazali koliko im je, po njihovoj ocjeni, stalo do razvoja Podgorice i interesa građana koji su ih birali.

Retorika PES-a dodatno je zaoštrena optužbama da DNP iz prikrajka, putem medija, šalje “otrovne strelice”, umjesto da stavove sučeljava u Skupštini Glavnog grada. Istovremeno su im uputili i zahtjev da budu “principijelni kao i uvijek” i da, pošto su najavili da više neće obavljati odborničke funkcije, podnesu ostavke – ne samo odbornici, već i svi direktori i članovi upravnih tijela u gradskim preduzećima koji dolaze iz DNP-a. Ukoliko to ne učine, iz PES-a poručuju da je najmanje što se očekuje da zbog nerada vrate novac u gradski budžet.

Posebno je indikativno što su iz PES-a podsjetili da su upravo odbornici DPS-a dizali ruke za predloge DNP-a u Skupštini Glavnog grada, uključujući i onaj o povećanju odborničkih naknada, koje sada, kako navode, žele da primaju za nerad. U istom saopštenju poručuju da će sa “pouzdanim partnerima”, koji su to, kako tvrde, potvrdili i prethodnog dana, nastaviti da rade i da se suprotstavljaju svim destrukcijama.

Odgovor iz DNP-a stigao je brzo i u jednako oštrom tonu. Predsjednik Kluba odbornika te partije u Skupštini Glavnog grada, Vladimir Bulatović, poručio je da reakcija PES-a nije nikakvo iznenađenje, ali da ostaje dilema da li je njihovo ponašanje “tužno ili smiješno”. On je ocijenio da je riječ o zamjeni teza i “pobrkanim lončićima”, jer, kako tvrdi, PES traži ostavke od neposredno izabranih predstavnika građana, dok istovremeno želi da gradom nastavi da upravlja čovjek koji je izgubio većinu u lokalnom parlamentu.

Bulatović je podsjetio i da PES nema legitimitet da traži ostavke odbornicima DNP-a, naglašavajući da ih nijesu birali ni odbornici PES-a, niti Saša Mujović, već građani. Dodao je da su upravo odbornici DNP-a dali ključni doprinos da Mujović bude izabran, dok su, kako je naveo, pojedini iz PES-a “bili u sjenci i drhtali šta će da se desi”. U istom kontekstu odbacio je prozivke o neradu i odborničkim naknadama, poručujući da bi PES tu temu trebalo “široko da zaobiđe”, jer je, prema njegovim riječima, njihov najveći napor često bio da se okupe i obezbijede kvorum za održavanje sjednica.

Posebno je odbacio prozivke o saradnji sa DPS-om i pozivanje na “hrabrost”, ocjenjujući ih kao smiješne i licemjerne. Bulatović je naveo da je DNP, za razliku od PES-a, vodio teške političke borbe protiv DPS-a u parlamentu, na ulici i po sudnicama, dok su, kako tvrdi, mnogi iz redova PES-a ranije bili “šesti ešalon DPS-a” i navijali da se u Crnoj Gori nikada ništa ne promijeni. Iako je, kako kaže, mnogima oprostio “ružnu prošlost”, poručio je da se ona očigledno vraća i da se preuzete obaveze moraju završiti.

Politički raskol koji se danas predstavlja kao ideološki sukob i borba za principe, u javnosti ostavlja gorak utisak: stranke koje su do juče zajedno činile vlast sada se optužuju za nerad, prikrivenu saradnju sa DPS-om, lične interese i političko licemjerje. Umjesto odgovornosti prema građanima Podgorice, politička scena ponovo se pretvara u poprište međusobnih obračuna bivših saveznika, u kojima je teško razaznati gdje prestaje borba za javni interes, a počinje puka borba za moć i pozicije.