Dok se još čeka formalna odluka o izboru direktora Uprave policije, ministar unutrašnjih poslova Danilo Šaranović javno je saopštio da će podržati v.d. direktora Lazara Šćepanovića za mandat u punom kapacitetu. Time je, praktično, prije ikakvog zaključka postupka, poslao jasan signal da je konkurs za izbor prvog čovjeka policije, raspisan 3. novembra, izgubio svaki smisao, piše Monitor. Rok za prijave jeste završen, ali odluka tek treba da stigne. Suštinski, međutim, već je donijeta.

Na posljednji konkurs stigle su tek dvije prijave: Šćepanovića i Zorana Braunovića, nekadašnjeg šefa kolašinske policije. Ovakav rezultat samo potvrđuje trend koji traje od promjene vlasti 2020.  broj kandidata iz godine u godinu opada. Nakon rekordnih 19 prijava u eri Vlade Zdravka Krivokapića i tadašnjeg ministra policije Sergeja Sekulića, stigli smo do situacije da se sada na konkurs jave svega dvojica. Upravo onoliko koliko je neophodno da se održi privid izbora. Šaranović, u međuvremenu, otvoreno favorizuje svog kandidata.

Iako se funkcioneri iz Demokrata često pozivaju na „istorijske rezultate“ i „pohvale iz Brisela“, ovogodišnji Izvještaj Evropske komisije za 2025. godinu nosi sasvim drugačiju poruku. EK jasno traži da se u svim segmentima policije obezbijedi stabilnost kroz imenovanje rukovodilaca sa punim ovlašćenjima, i to u objektivnom i meritokratskom postupku. Upravo ono što se sada ignoriše.

Evropska komisija skreće pažnju i na opasnost političke kontrole bezbjednosnog sektora, posebno zbog činjenice da većina ključnih rukovodilaca i dalje ima status vršilaca dužnosti. Podsjećaju i na septembarske izmjene Zakona o unutrašnjim poslovima, usvojene bez javnih konsultacija, na osnovu kojih je 2025. pokrenuta kampanja za zapošljavanje 815 policajaca. EK zahtijeva proceduralne garancije protiv političkog uticaja i punu primjenu principa zasluga.

Uprkos tom upozorenju, MUP je i tokom novembra nastavio praksu produžavanja vd mandata. Tako je ponovo imenovana Maja Liješević kao vršiteljka dužnosti generalne direktorice Direktorata za finansijske poslove, dok je Jovani Mijović produžen mandat vd sekretarke. U julu su na vd pozicije postavljeni Tijana Šuković i Bojan Nišavić u ključnim direktoratskim strukturama, a više od polovine pomoćnika direktora policije i dalje funkcioniše u privremenom okviru, među njima i Dragan Gorović, Velimir Furtula i Dejan Bojić. Praktično, rijetki izuzetak ostaje Aleksandar Radović, čije je imenovanje ranije izazvalo otvoreni sukob Demokrata i Pokreta Evropa sad u pokušaju kontrole nad policijom.

Tenzije unutar političkog vrha oko policijskih kadrova ogledale su se i u slučaju kada je Vlada izabrala Radovića za vd direktora, nakon čega je Šaranović tužio Vladu, optužujući premijera Spajića za nezakonito postupanje.

Ovakve prakse izazvale su i reakciju Akcije za ljudska prava (HRA), koja je javno protestovala zbog „partijskog nadmetanja za kontrolu policije“ i kršenja Zakona o unutrašnjim poslovima. Organizacija je podsjetila da je proces improvizacija zapravo počeo kada je ministar raspisao konkurs za vd direktora i naložio poligrafsko testiranje kandidata – iako zakon takvu proceduru ne poznaje.

Demokrate su posebno kritikovane i zbog sprovođenja svoje verzije vetinga u policiji, bez zakonskih pravila, nadzora i jasno utvrđenih kriterijuma. Potpredsjednik Vlade i lider Demokrata Aleksa Bečić tvrdio je da je „vrijeme skrivanja gotovo“, dok je advokat Veselin Radulović u intervjuu Monitoru objasnio da Crna Gora nema nikakav propis kojim bi se takav proces regulisao. On je zbog toga podnio krivičnu prijavu protiv policijskih rukovodilaca, što su Demokrate propratile označavanjem Radulovića kao dijela kriminalne organizacije.

Na udaru se našla i direktorica HRA Tea Gorjanc Prelević, nakon čega su tri specijalne izvjestiteljke UN uputile pismo Vladi Crne Gore i izrazile ozbiljnu zabrinutost zbog medijskih i online napada zvaničnika Demokrata na nju i Radulovića.

Odgovornost funkcionera Demokrata i rukovodstva policije izostala je i nakon događaja koji su doveli do talasa mržnje prema turskim državljanima u više crnogorskih gradova. Povod je bio incident na Zabjelu, nakon kojeg je policija, uz prisustvo tzv. „narodnih patrola“, privela 40 turskih državljana i postrojila ih uza zid. Tek kasnije se pokazalo da u incidentu nijesu učestvovali Turci, već državljani Azerbejdžana, dok je snimak sugerisao da su događaj inicirali crnogorski državljani. Iako su se ministar i Lazar Šćepanović na Odboru za bezbjednost pohvalili „profesionalnom reakcijom“, policija i dalje nije utvrdila ni osnovne činjenice — uključujući to da li je povrijeđeni crnogorski državljanin imao nož u ruci.

Dodatne kontroverze izazvao je funkcioner Demokrata Boris Bogdanović, koji je te večeri objavio fotografiju privedenih Turaka uz poruku „Ovako se brani država“. Objavu je kasnije obrisao. Na poslednjoj sjednici Odbora branio je rukovodstvo policije poredeći crnogorsku situaciju sa incidentima u razvijenim zemljama „gdje patriote ne traže smjene policije“.

U međuvremenu, Šaranović nije objasnio zašto iz utrke suštinski eliminiše drugog kandidata, Braunovića. On je ranije svjedočio o „crnim trojkama“ i drugim kompromitujućim epizodama iz vremena DPS-a, govorio o mobingu i diskriminaciji službenika, te tvrdio da su pojedini policajci tokom izbora 2020. bili spriječeni da glasaju. Iako ga Demokrate povezuju s mrežom medija pod kontrolom nedavno uhapšenog Aleksandra Mijajlovića, Braunović je još 1996. proglašen najboljim komandirom policije. Ministar, uprkos tome, jasno je stavio do znanja da ga ne vidi na čelu policije.

Sve ovo vodi zaključku koji je u Crnoj Gori već postao prepoznatljiv: nova vlast ne strahuje od ostataka starog režima, već od svih onih koji nisu ničiji kadar.