Bivši predsjednik Crne Gore i nekadašnji visoki funkcioner Demokratske partije socijalista (DPS) Filip Vujanović ocijenio je da bi ta partija i danas bila na vlasti da nije došlo do sukoba sa Srpskom pravoslavnom crkvom (SPC).

U intervjuu za televiziju Nova M, Vujanović je govorio o odnosima države i crkve, ali i o političkim procesima koji su obilježili period prije i nakon referenduma o nezavisnosti Crne Gore.

On je podsjetio da je 21. maja 2006. godine održan referendum o državnom statusu Crne Gore, a da je svega pet dana nakon tog događaja zasjedao Sveti arhijerejski sabor SPC, kojim je tada predsjedavao patrijarh Pavle. Prema njegovim riječima, tada je iskazano poštovanje prema rezultatu referenduma, prihvaćena realnost nezavisnosti Crne Gore i zauzet stav da se crkveni organizacioni okvir treba posmatrati kao pravoslavna crkva u Crnoj Gori.

Govoreći o ranijem periodu, Vujanović je posebno ukazao na dešavanja iz avgusta 2005. godine, navodeći da je tada pravni savjet Mitropolije crnogorsko-primorske upozoravao da se naziv Srpska pravoslavna crkva koristi na način koji je, kako je ocijenjeno, nepravilno, nepotrebno i zloupotrebljavajuće usmjeren, sa ciljem udaljavanja vjernika koji se identifikuju kao Crnogorci. U tom kontekstu, kako je podsjetio, kao primjereniji predlagan je naziv „pravoslavna crkva u Crnoj Gori“.

Osvrćući se na lične kontakte i razgovore sa mitropolitom Amfilohije, bivši predsjednik Crne Gore je naveo da je upravo u krugu ljudi koji su sa njim komunicirali imao najduže i najčešće razgovore s njim. Istakao je da je često kritički govorio o njegovim javnim istupima, ocjenjujući da su pojedine izjave bile neprimjerene, ishitrene ili nedovoljno promišljene, ali je istovremeno naglasio da je riječ o ličnosti koja je, uprkos oštrini nastupa, pokazivala i određenu unutrašnju slojevitost i spremnost da preispita sopstvene stavove.

Kako je naveo, Amfilohije je povremeno sam korigovao svoje izjave i odustajao od ranije izrečenih stavova, što je, prema njegovoj ocjeni, pokazivalo dodatnu kompleksnost njegovog djelovanja i uticaja u pravoslavnom svijetu.

Vujanović je mitropolita SPC opisao kao izuzetno obrazovanog čovjeka, koji je uživao poštovanje i u pravoslavlju i u katoličanstvu, uz tvrdnju da je razumijevao specifičnosti Crne Gore i njenog društveno-političkog konteksta.

Na kraju izlaganja, ponovo je istakao da bi termin „pravoslavna crkva u Crnoj Gori“ smatrao najprikladnijim rješenjem, navodeći da takav pristup vidi kao važnu tekovinu koja se, prema njegovom mišljenju, može povezati i sa nasljeđem mitropolita Amfilohija.