Crnom Gorom uzduž i poprijeko: Poluostrvo Luštica

Luštica je poluostrvo koje se nalazi na samom ulazu u Bokokotorski zaliv. Manji dio teritorije poluostrva pripada opštini Tivat, a veći Herceg Novom. Njegova površina iznosi 47 kvadratnih kilometara, a dužina 13 kilometara. Obala poluostrva je izrazito razuđena, sa brojnim uvalama i rtovima i njena dužina je skoro 35 km. Najveći vrh poluostrva je Obosnik (586 mnm).

Obosnik

Luštica se u istorijskim izvorima spominje od XIII vijeka. Ima izuzetno bogatu kulturno-istorijsku baštinu. Ovo je dugo vremena bilo mjesto čiji su se stanovnici bavili poljoprivredom, ali već nekoliko decenija sela polako odumiru, a turizam je primarna djelatnost na ostrvu.

Neposredno poslije skretanja sa kružnog toka koji razdvaja puteve koji idu ka Kotoru, Tivtu i Luštici, sa desne strane se nalaze Tivatska solila, specijalni rezervat prirode. To je mjesto koje je, između ostalog, odmorište brojnih vrsta ptica selica.

Najpopularnije plaže na Luštici su Mirišta i Žanjice, ali i uvale Veslo i Dobreč. Posebnu atrakciju predstavlja Plava špilja do koje se može doći samo s mora.
Mirišta i Veslo

Turistima su najzanimljivije starije arhitektonske cjeline koje se nalaze na samoj obali gdje može da se uživa i u moru i u ambijentu obale. Na Luštici su to, prije svega, Rose.

Rose

Vremena se mijenjaju, pa i navike i želje turista. Današnji turisti se ne vežu za jedno mjesto, vole da vide što više, pa i skoro zaboravljena sela iz unutrašnjosti poluostrva polako oživljavaju. Ima mnogo zanimljivih sela sa starim kućama, maslinjacima. Seoski turizam ovdje ima veliku šansu u Klincima, Eracima, Babuncima, Radovanićima, Tićima i brojnim drugim selima i zaseocima širom poluostrva. Domaća hrana, dobra klima i ambijent recept su za uspjeh.

Na prostoru poluostrva postoji čak 28 vjerskih objekata, od čega 23 pravoslavnih i 5 rimokatoličkih. Neki su objekti obnovljeni, ali ima i prilično starih. Većinom su to skromnije kamene crkve na seoskim grobljima, ali ima i većih.

Na poluostrvu postoje brojni manji ili veći i bolje ili gore sačuvani fortifikacijski objekti iz perioda s kraja XIX i početkom XX vijeka kad je ovim prostorom upravljala Ausrougarska. Šteta je što tvrđave nisu bolje očuvane jer bi sigurno bile mjesto koje bi turisti rado posjećivali. Tvrđava Arza koja se nalazi na istoimenom rtu spolja dosta dobro izgleda, što se ne može reći za njenu unutrašnjost. Tvrđava Luštica nije preporučljiva za posjete, dok se po Kabali još uvijek može prošetati. Na čitavom poluostrvu se mogu naći ostaci manjih vojnih objekata koji su prepuštenu protoku vremena.

Na Luštici raste maginja, biljka koja se ne viđa često na drugim mjestima. Od nje može da se pravi rakija, liker, džem, a može i da se jede svježa. Samo, treba voditi računa da se ne pretjera sa količinom.

Najbolje vrijeme za šetnju ili vožnju po Luštici je van sezone kad nema vrućine i gužve. Ima šta da se vidi i na poluostrvu, a i da se uživa u pogledima koji se pružaju na okolno kopno (i poneko ostrvo). Ubijeđena sam da će svako naći bar nešto što će mu ostati u sjećanju i čemu će se vraćati.