Svi koji su pripadali takozvanoj „generaciji X“, a to su rođeni od kraja šezdesetih do devedesetih godina, znaju koliko im je televizor značio. Nije bilo mnogo programa na njemu, kao danas, ali je bilo kvalitetnog sadržaja — bar interesantnog za mlade, radoznale ljude.

Filmovi su se, pored zvaničnih nekoliko kanala, gledali i putem videa, iznajmljivanjem filmova iz videoteka. Za ovu priliku izdvojićemo neke od nezaobilaznih filmova koje je većina iz pomenute generacije odgledala.

Prvi je „Mad Max“. Bilo je više dijelova ovoga filma. Prvi se pojavio 1979. godine, a drugi i treći 1981. i 1984. godine, sa Mel Gibsonom u glavnoj ulozi. Film se bazira na postcivilizacijskom društvu uništenom nuklearnim ratom. Ljudi su postali poput zvijeri, bande motociklista siju strah, a glavna potreba je gorivo. Posljednji dio filma prikazan je 2015. godine, sa Šarliz Teron u glavnoj ulozi.

Drugi film je „Na nišanu“ iz 1986. godine. Film je baziran na istinitoj priči. Glavne uloge u filmu tumače Kristofer Voken, Šon Pen i Kris Pen. Voken i Šon Pen glume u filmu oca i sina, ogrezle u kriminalu, zajedno sa ostalim članovima porodice. Lik koga glumi Voken je beskrupulozni kriminalac, koji se okreće i protiv svoga sina, a koji na kraju svjedoči protiv oca. Film karakterišu brojni interesantni detalji života mladih ljudi, koji traže svoje mjesto u društvu, kao i njihova potraga za smislom.

Treći film je „Ulični psi“ — debitantski film Kventina Tarantina iz 1992. godine. Glavne uloge u filmu igraju Harvi Kajtel, Majkl Madsen i Tim Rot. Film govori o grupi kriminalaca kojima se posao pljačke iskomplikovao. Film, u Tarantinovom stilu, obiluje interesantnim dijalozima i kontroverznim ponašanjem, po kojem je prepoznatljiv.

Četvrti film je „Zli poručnik“ iz 1992. godine, takođe sa Harvi Kajtelom u glavnoj ulozi. Film govori o čovjeku — poručniku — sa gotovo svim porocima. Doživljava, na momente, i pokajanje. Može se reći da film predstavlja otuđenost čovjeka u velikom gradu s kraja dvadesetog vijeka, koju pokušava da nadomjesti raznim alternativama.

Peti film je ponovo Tarantinov — „Petparačke priče“. Glavne uloge u filmu tumače Džon Travolta, Uma Turman, Harvi Kajtel i Brus Vilis. Kriminalni klan zarati sa poznatim bokserom, koji ne postupi po dogovoru da izgubi meč. To je, u suštini, manje bitno. Kao i u „Uličnim psima“, tako i u drugim Kventinovim filmovima, bitna je konverzacija gangstera, isticanje njihovih afiniteta tokom tih razgovora, nepredvidivost, što sve ima za cilj da stvori određenu kontroverznost i simpatičnost negativaca.

Na kraju, film iz 1996. godine, o grupi edinburških heroinskih zavisnika — „Treinspoting“. Film prikazuje živote zavisnika, slično Barouzovim junacima ili antiherojima. Rađen je i nastavak filma, nekoliko godina kasnije. Film obiluje scenama koje, kao i u Tarantinovim filmovima, ostaju upečatljive.

Da pomenemo i ostale filmove koji su obilježili djetinjstvo i mladost mnogih: „Paklena pomorandža“ Stenlija Kjubrika, kao i njegove filmove „Isijanje“ i „Širom zatvorenih očiju“. Tu je i film rađen po istoimenoj knjizi „Mi djeca sa kolodvora Zoo“, u kojem se pojavljuje i Dejvid Bouvi. Ne treba zaboraviti ni čuvene horore „Noć vještica“ i „Petak 13“.

Sve ovo možda će mnoge podsjetiti na neko bolje doba. Nije bilo interneta, ali je film, poslije poslednjeg dnevnika, bio prava nagrada.